Nad product image

NAD+

Nazwy alternatywne
Nicotinamide adenine dinucleotide (oxidized form), Coenzyme I
CAS
53-84-9
Wzór cząsteczkowy
C21H27N7O14P2
Masa cząsteczkowa
663.43
Sekwencja aminokwasowa
Dinucleotide coenzyme
Rozmiar:
699 zł

Ten produkt jest przeznaczony wyłącznie do celów badawczych i laboratoryjnych (in vitro). Nie jest przeznaczony do zastosowań diagnostycznych, terapeutycznych, spożywczych, kosmetycznych, weterynaryjnych ani suplementacyjnych.

Zakupu mogą dokonywać wyłącznie osoby dorosłe. Kupujący potwierdza posiadanie odpowiedniej wiedzy i kwalifikacji do bezpiecznego obchodzenia się z chemikaliami badawczymi.

Opis produktu

Czym jest NAD+?

NAD+ (dinukleotyd nikotynamidoadeninowy, forma utleniona) to kluczowy koenzym występujący we wszystkich żywych komórkach, niezbędny do fundamentalnych procesów metabolicznych i sygnalizacji komórkowej. Cząsteczka ta została odkryta w 1906 roku przez Arthura Hardena i Williama Younga podczas badań nad fermentacją drożdży, co przyniosło im Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii w 1929 roku.

Strukturalnie NAD+ składa się z dwóch nukleotydów połączonych grupami fosforanowymi - nukleotydu adeninowego i nukleotydu nikotynamidowego. Wzór cząsteczkowy to C₂₁H₂₇N₇O₁₄P₂, a masa cząsteczkowa wynosi 663,43 Da. NAD+ występuje w dwóch formach - utlenionej (NAD+) i zredukowanej (NADH) - które wzajemnie się przekształcają podczas reakcji redoks, pełniąc rolę nośnika elektronów w metabolizmie komórkowym.

W organizmie NAD+ jest syntetyzowany de novo z tryptofanu lub poprzez szlaki ratunkowe (salvage pathways) z prekursorów takich jak nikotynamid (NAM), rybozyd nikotynamidu (NR) i mononukleotyd nikotynamidu (NMN). Kluczowym enzymem w syntezie ratunkowej jest fosforybozylotransferaza nikotynamidowa (NAMPT), której aktywność podlega regulacji dobowej.

Jednym z najbardziej znaczących odkryć ostatnich dekad jest obserwacja, że poziomy NAD+ dramatycznie spadają z wiekiem - nawet o 50% między młodością a starością u ssaków. Ten związany z wiekiem spadek NAD+ koreluje z wieloma cechami starzenia, w tym dysfunkcją mitochondriów, niestabilnością genomową i zaburzeniami komunikacji międzykomórkowej, co uczyniło suplementację NAD+ przedmiotem intensywnych badań nad długowiecznością.

Mechanizm działania

Koenzym w reakcjach redoks - NAD+ pełni fundamentalną rolę jako akceptor elektronów w reakcjach utleniania, będąc redukowany do NADH. Proces ten jest centralny dla glikolizy, cyklu Krebsa i β-oksydacji kwasów tłuszczowych. NADH jest następnie utleniany w łańcuchu oddechowym mitochondriów, napędzając syntezę ATP.

Aktywacja sirtuIn - NAD+ jest niezbędnym substratem dla rodziny enzymów deacetylaz zależnych od NAD+, zwanych sirtuinami (SIRT1-7). Sirtuiny regulują kluczowe procesy związane ze starzeniem, w tym naprawę DNA, funkcje mitochondriów, metabolizm, odpowiedź zapalną i homeostazę komórkową. Aktywność sirtuIn bezpośrednio zależy od dostępności NAD+, łącząc status energetyczny komórki z regulacją epigenetyczną.

Substrat dla polimerazy poli(ADP-rybozy) - NAD+ jest zużywany przez enzymy PARP (PARP-1, PARP-2), które uczestniczą w naprawie uszkodzeń DNA. W odpowiedzi na rozległe uszkodzenia DNA hiperaktywacja PARP może prowadzić do wyczerpania zasobów NAD+, co zaburza metabolizm energetyczny i przyczynia się do dysfunkcji mitochondriów.

Sygnalizacja przez CD38 - Ektoenzym CD38 i pokrewny CD157 hydrolizują NAD+ w procesie produkcji cyklicznej ADP-rybozy (cADPR) i kwasu nikotynowego adeninowego dinukleotydu fosfatowego (NAADP), które działają jako wtórne przekaźniki w sygnalizacji wapniowej. Aktywność CD38 wzrasta z wiekiem i jest głównym czynnikiem spadku NAD+.

Regulacja rytmu dobowego - Biosynteza NAD+ jest kontrolowana przez zegar biologiczny poprzez regulację ekspresji NAMPT przez kompleks BMAL1/CLOCK. Z kolei NAD+ poprzez aktywację SIRT1 moduluje aktywność transkrypcyjną tego kompleksu, tworząc pętlę sprzężenia zwrotnego łączącą metabolizm z rytmem dobowym.

Kierunki badań naukowych

Badania nad NAD+ i jego prekursorami koncentrują się na potencjalnym wpływie na procesy starzenia, funkcje poznawcze, metabolizm i choroby neurodegeneracyjne.

Starzenie i długowieczność

Badania wykazały, że przywrócenie poziomów NAD+ poprzez suplementację prekursorami (NMN, NR) może znacząco poprawić defekty funkcjonalne związane z wiekiem u gryzoni, przeciwdziałając wielu chorobom starzenia, w tym neurodegeneracji. W badaniu na dorosłych w wieku 45-60 lat suplementacja 300 mg NMN dziennie przez 90 dni spowodowała istotny wzrost długości telomerów w białych krwinkach. Badania na komórkach ludzkich wykazały, że NAD+ może spowalniać naturalne starzenie i chronić przed starzeniem wywołanym promieniowaniem UV poprzez poprawę funkcji mitochondriów i aktywację sirtuIn.

Funkcje poznawcze i neuroprotekcja

W badaniu z 2025 roku wykazano, że NMN odwraca neurodegenerację indukowaną D-galaktozą i poprawia barierę jelitową u myszy poprzez aktywację szlaku SIRT1. Badania kliniczne u pacjentów z chorobą Alzheimera wykazały, że koktajl związków zawierający prekursor NAD+ (NR) odwracał neurodegenerację i poprawiał funkcje mitochondriów. U chorych z zespołem Cockayne’a, chorobą charakteryzującą się niedoborem NAD+, suplementacja wykazała obiecujące wyniki.

Metabolizm i choroby metaboliczne

Badanie z 2024 roku wykazało, że NMN może zwiększać wychwyt glukozy poprzez kilka mechanizmów, w tym zwiększenie poziomów białka mitochondrialnego UCP1, które przekształca glukozę w ciepło. NMN może również zwiększać produkcję ciał ketonowych i poprawiać wrażliwość na insulinę. W badaniu na 30 osobach z nadwagą i otyłością w średnim i starszym wieku przyjmowanie 500 mg NMN dwa razy dziennie przez 28 dni znacząco obniżyło cholesterol LDL, masę ciała i ciśnienie rozkurczowe.

Funkcje mięśni i wydolność fizyczna

Poziomy NAD+ spadają w mięśniach szkieletowych wraz z wiekiem i wysiłkiem fizycznym. Badania wykazują, że suplementacja NMN może poprawiać wydolność aerobową i funkcje mitochondrialne w mięśniach szkieletowych. Szlak NAMPT-NAD+-SIRT reguluje adaptacje metaboliczne do wysiłku fizycznego i restrykcji kalorycznej.

Kontekst naukowy

NAD+ znajduje się w centrum naukowych badań nad starzeniem jako cząsteczka łącząca metabolizm energetyczny z regulacją epigenetyczną i naprawą DNA. Odkrycie związku między NAD+ a sirtuinami w latach 90. XX wieku - gdy wykazano, że gen SIR2 w drożdżach wydłuża życie replikacyjne - zrewolucjonizowało rozumienie molekularnych mechanizmów starzenia.

Wśród głównych prekursorów NAD+ stosowanych w suplementacji można wymienić:

  • NMN (mononukleotyd nikotynamidu) - bezpośredni prekursor NAD+, aktywnie badany w kontekście starzenia
  • NR (rybozyd nikotynamidu) - inny prekursor, komercyjnie dostępny jako Niagen
  • Nikotynamid (NAM) - forma witaminy B3, choć wysokie dawki mogą hamować sirtuiny
  • Kwas nikotynowy (niacyna) - klasyczna witamina B3, ale powoduje charakterystyczne „flushing”

NAD+ różni się od klasycznych suplementów witaminowych tym, że działa nie tylko jako koenzym, ale również jako substrat dla enzymów sygnałowych. Suplementacja NMN i NR wykazała zdolność podnoszenia poziomów NAD+ w tkankach u ludzi, choć optymalne dawkowanie i długoterminowe efekty pozostają przedmiotem badań.

W 2024 roku badacze zaproponowali kombinacyjne podejście do aktywacji sirtuIn poprzez łączenie prekursorów NAD+ z aktywatorami sirtuIn (STAC), takimi jak resweratrol czy SRT2104, jako potencjalną interwencję przeciwstarzeniową.

Profil bezpieczeństwa w badaniach

Tolerancja ogólna - NAD+ i jego prekursory (NMN, NR) wykazują dobry profil bezpieczeństwa w badaniach klinicznych. Liczne badania na ludziach wskazują, że suplementacja oferuje korzyści przy minimalnych lub żadnych skutkach ubocznych, choć niektóre badania nie wykazują obserwowalnych korzyści.

Działania niepożądane NMN/NR - Sporadycznie obserwowane objawy obejmują: łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, dyskomfort), zaczerwienienie skóry przy wysokich dawkach, sporadyczne bóle głowy.

Interakcje - Teoretyczne obawy dotyczą potencjalnego wpływu wysokich poziomów NAD+ na aktywację PARP przy rozległych uszkodzeniach DNA. Nie zaleca się suplementacji u osób z aktywną chorobą nowotworową bez konsultacji lekarskiej, ze względu na rolę NAD+ w proliferacji komórkowej.

Status regulacyjny - NMN i NR są dostępne jako suplementy diety w wielu krajach. W 2022 roku FDA wykluczyła NMN z kategorii suplementów diety w USA, uznając go za badany lek, choć decyzja ta jest przedmiotem kontrowersji. NR (Niagen) pozostaje dostępny jako suplement.

Dawkowanie w badaniach - W badaniach klinicznych stosowano dawki NMN 250-500 mg dziennie i NR 300-1000 mg dziennie. Optymalne dawkowanie długoterminowe pozostaje nieokreślone.

Bibliografia – najnowsze badania naukowe

  1. Lin Y et al. NMN reverses D-galactose-induced neurodegeneration and enhances the intestinal barrier of mice by activating the Sirt1 pathway. Front Pharmacol. 2025;16:1545585. PubMed
  2. Elmorsy EA et al. E1231/NMN protects against experimental metabolic syndrome: The central role of SIRT1 in modulating AKT/Nrf2/NFκB signaling. Front Pharmacol. 2025;16:1558709. PubMed
  3. Sah P et al. Sirtuin activators as an anti-aging intervention for longevity. Explor Drug Sci. 2025;3:100881. PDF
  4. Vinten C et al. Promising Results With NAD Supplementation in Rare Diseases With Premature Aging and DNA Damage. Aging Cell. 2025;24(1):e14350. PMC
  5. Pospieszna B et al. Erythrocyte nicotinamide adenine dinucleotide concentration is enhanced by systematic sports participation. BMC Sports Sci Med Rehabil. 2024;16(1):216. PubMed
  6. Imai S, Guarente L. NAD+ and sirtuins in aging and disease. Trends Cell Biol. 2014;24(8):464-471. PubMed
  7. Sinclair DA, Guarente L. Slowing ageing by design: the rise of NAD+ and sirtuin-activating compounds. Nat Rev Mol Cell Biol. 2016;17(10):679-690. PubMed
  8. Imai S. It takes two to tango: NAD+ and sirtuins in aging/longevity control. NPJ Aging Mech Dis. 2016;2:16017. PubMed
  9. McReynolds MR et al. NAD+ flux is maintained in aged mice despite lower tissue concentrations. Cell Syst. 2021;12(12):1160-1172. PubMed
  10. Kane AE, Sinclair DA. Sirtuins and NAD+ in the Development and Treatment of Metabolic and Cardiovascular Diseases. Circ Res. 2018;123(7):868-885. PMC
This site is registered on wpml.org as a development site. Switch to a production site key to remove this banner.